Eski mynet sohbet ve chat sitesi yazımızdan selamlar. Eski sohbet ortamı denilince akla ilk gelen mekandı mynet sohbet sitesi. Her kullanıcıda mutlaka bi iz bırakmıştır. Gençliğimizin vazgeçilmezi olmayı başaran nadir yerlerin başında gelmekteydi. Ben açıkcası bu chat sitesini kurarken düşündüğüm tek şey eski muhabbetlere duyduğum özlemdi. Herşey hızla değişiyor. Ve elimizden hızlıca kayıp gidiyor. Tıpkı herşeye inat çıkıp giden zaman gibi. O kadar hızlı akıyorki yıllar ay gibi, aylar ise gün gibi. Dönüp ardımıza baktığımızda aklımızda tek kalanlar hep eskiler. Açıkcası son 15yılım hiç yaşanmamış gibi sanki. Ve belki bi nebzede olsa eski chat siteleri tadında bir ortam oluştururum hevesiyle açtım burasını. Açıkcası başardığımıda düşünüyorum.
Eski Mynet Sohbet
Yeni nesil sohbet siteleri adı altında binlerce sohbet ortamı var. Binlerce kullanıcı tarafından gayet kullanılıyorda. Profil oluşturup bilgilerini paylaştığın onlarca sosyal medya siteleri. Günlük fotograflarını atıp yediğin yemekten tut giydiğin kıyafetlere kadar herşeyi paylaştığın ortamlar. Ne gizlilik ne güvenilirlik var. Ne mahremiyet kaldı nede samimiyet. Lakin bu eski sohbet odaları tam aksine. Sadece radyo dinleyip muhabbet edebileceğimiz bir alan. Üyelik yok ücret yok. Adını bile paylaşmana gerek yok. Gir muhabbetini et ve çık. Üstelik güvenilir ve samimi. Dostlarım zaman, üzerinden geçtiği her şeyi bir parça aşındırırken, ardında sadece hatıraların tozunu bırakır. Hani hepimizin bildiği selvi boylum al yazmalım’da bildiğimiz o can alıcı soru varya. —Sevgi neydi?— eski den o odalarda da yankılanırdı aslında. Sevgi emekti, sevgi beklemekti. Bir mesajın düşmesini, o çevirimiçi yazısının yanmasını beklemek, sabrın en dijital ama en insani haliydi.
Eski Mynet Sohbet Odaları
Eski mynet sohbet odaları şimdiki gibi her an ulaşılabilir, her an görüldü atan bir hız çağı değildi o zamanlar. Bir rumuzun (nick) arkasına gizlenen ruh, aslında kendi çıplak hakikatini anlatırdı. Maskeler vardı evet, ama o maskeler bazen insanın en doğru halini söylemesine yarardı. İnsanlar edebiyle konuşur, birbirine selam verirken bile bir ağırlık taşırdı. Çünkü o küçük ekran, koca bir dünyaya açılan tek pencereydi ve o pencereden içeri süzülen ışığın kirlenmemesi gerekirdi.